Volg ons op Facebook (link)




Het project Poëzie Op Pootjes 2014/2015 is inmiddels afgesloten. Er kunnen geen gedichten meer worden ingestuurd.







POËZIE OP POOTJES IS MEDE MOGELIJK GEMAAKT DOOR:


ODE AAN DEN HAAG - Gabrielle Krusenbaum


Den Haag mijn stad van rozen en dorens
Den Haag mijn liefje, mijn grote verdriet
Zoveel geheimen achter hoekjes verborgen
Uit een poort lokt het smeken van een klarinet
Een klavier zet in en neemt de klank over
Uit een raam valt in een stem in falset
En daar daar worden de hoorns geblazen
En het gebed begint op het hoogste minnarette.

En in al jouw achterafsteegjes en lanen
Open jij jezelf als een wachtende vrouw
Jouw schatten diep in de schaduw verborgen
In de vliegende hitte in de stevige kou

Je lonkt met je lichaam, je bonkt met je pracht
Ik zie je huilen, ook als je lacht
Ik zie je huiveren, ik hoor je kreunen
Als in jouw schoot de nacht wordt verwacht.

Ik zie mij lopen door jouw nachtelijke straten
Op zoek naar de stukjes van mijn verpletterde hart
Ik zie mezelf smeken, bidden, hopen,
Boodschappen doen, is het alweer zo laat?

Den Haag, jouw felle licht doet me stralen
Den Haag, ik vrees voor jouw bodemloze put
Den Haag wil je alsjeblieft mijn geheimen bewaren
Of geef je ze over - aan de eeuwig waaiende wind

Den Haag laat me los uit je greep, uit je schoot
Den Haag zie je niet mijn ziel ligt net als jouw pleinen zo bloot
Den Haag, nu dat ik om je rouw
Weet ik, Den Haag, jij bent een vrouw.

Ik hou van jou.