Volg ons op Facebook (link)




Het project Poëzie Op Pootjes 2014/2015 is inmiddels afgesloten. Er kunnen geen gedichten meer worden ingestuurd.







POËZIE OP POOTJES IS MEDE MOGELIJK GEMAAKT DOOR:


BASTIAAN DE GROOT- VERSTILD VERDRIET

 

De voorzichtige dauw op het water van de nakende Hofvijver

Zuivert de ochtendzon

De huid van je verouderde wangen Is even zacht

Herfstbladeren op het eeuwige Voorhout dwarrelen mijn herinneringen binnen

Je ogen vergrijsd

Weemoed spiegelt de schemering van jouw doorzichtige hand

Die ik vasthield toen we jong slenterden over de Denneweg

Waar we samen onze ringen kochten

Je voeten trillen tastend ons oude spoor dat wij sleten door ons Haagje

Lichtdronken kijkend en zwijgend in De Posthoorn

Nu zie ik de oude dode duivenman als een schim van onze gedeelde afstand de vogels

laten dansen

Zoals jij dat ooit deed in Schlemmer in de nacht

Een nacht waarin ons geslacht na werd op Haagse wijze

Fatsoenlijk en inwaarts gekeerd

Zoals  de stad die zichzelf zo mooi kent en die zich slechts opent voor hen die ingeven

Een stenen melancholie

Verstild verdriet

De dauw vloeit over het water en neemt je mee

En Den Haag omarmt de herinnering. Stil verdriet.

Geen andere stad biedt mij dat: godezijdank!