Volg ons op Facebook (link)




Het project Poëzie Op Pootjes 2014/2015 is inmiddels afgesloten. Er kunnen geen gedichten meer worden ingestuurd.







POËZIE OP POOTJES IS MEDE MOGELIJK GEMAAKT DOOR:


Jan Schrauwen

Den Lezer Gegroet,

Tussen het, in 1944 geschreven versje in het poëziealbumvan mijn buurmeisje en een nieuwe, toepasselijke bewoording van la Chanson desVieux Amants -het lied van de oude geliefden- van Jacques Brel, aan datzelfdebuurmeisje opgedragen en voorgedragen in december 2010 op het feest van haar80ste verjaardag, ligt een 'menschen-leeven' vol van het schrijven vangedichten en gedachten, liedjes, limericks en lezingen, versjes enverhandelingen, poëzie en proza, teksten en toespraken, rijmen en redevoeringenin makkelijke woordspelingen en moeilijke spellingen.

Alles wat aan mijn brein ontsproot, aan de dichtaderontstroomde, door de pen ontvloeide, het papier beroerde, heb ik mijn- end'and're volke kond gedaan; in de Kantine en ter Kerke; la Grande Public en enpetit comité, thuis & theater, ten gehore gebracht, te boek gesteld,'losbandig gebundeld of opgetogen ingebonden', verfilmd, ten tonele gevoerd, tebeluisteren op radio en te zien op TV.

Zij die mij daarbij hielpen en nog steeds helpen zijn dedames van bibliotheek Westland en Loosduinen met de door hen georganiseerdedichterspodia, de mannen van de R. G. Ruijs Stichting die alle - en dus ook demijne - 'Poëzie op Pootjes' zetten, de Witte Uitgeverij met het uitgeven vanhun jaarlijkse verzamelbundel, de krant 'de Oud Hagenaar' die mij vaak degelegenheid biedt mijn nostalgische geest- en pennenvruchten wereldkundig temaken. Affiches, in mijn - mij eigen - trant van  belettering enbewoording voorzien en stichtelijke tegelteksten  - al of niet door mij zelf geschilderd - vonden daarbij -wereldwijd 'her' en dichtbij 'der' - een plaats aan een enkele stadsmuur, opsommige winkelpuien en aan menig huiskamerwand.Psssss...oh ja, in alle bescheidenheid dient nog te worden opgemerkt: "ook heb ikwel eens een Sinterklaasgedichtje geschreven...!" (sic) 

Voor de derde maal Poëzie op Pootjes. En... mij gehouden aan het aantal van
20 regels. Het was een mooi werk en een hele uitdaging –  zowel aan de geest als aan het kennen en kunnen- om datgene wat ik schrijven en zeggen wilde zo te comprimeren dat een ieder die het horen en lezen wilt, voelt wat ik bedoel.
Temeer daar ik mij de eis had gesteld om elke zin te laten bestaan uit ook
20 lettergrepen. En dat is mij gelukt! Haagse geschiedenis, -mentaliteit, -vriendschap, jeugd en ouderdom, deugd en ondeugd. Voor wat mij betreft heb ik geprobeerd heel mijn Haagsche ziel en ’s-Gravenhaagse Zaligheid en alles wat ik HEB in Den Haag en alles waar ik van HOUD in Den Haag, mijn zogenaamde Hebben & Houwen, neer te leggen in mijn ‘schepping’.
Als dit –onverhoopt- mijn laatste gedicht zou zijn, nou, dan ben
ik daar  best tevreden mee.
 
Toelichting:
Vlak na de oorlog was het geëvacueerde Duindorp ingericht als interneringskamp voor lieden die in de oorlog fout  -verkeerd- waren geweest.
Omdat deze medemensen, door de wanorde na de bevrijding, willekeurig werden opgepakt waren dat vaak niet ‘geïnterneerde verkeerden’ echter waren het in een aantal gevallen ’verkeerd geïnterneerden’. En van het daar ter plaatse -dan ook hen- bespotten is wel degelijk sprake geweest.